Pozorište
09. 12. 2009
YC magazin/kritika: Kod kuće - Kabul
Virus AH1N1 malo je dete u odnosu na zarazu koja povremeno napada nejaki imuni sistem domaćeg pozorišta: neko se seti jednog pisca, a onda svi nagrnu. Kod kuće - Kabul druga je predstava po tekstu Tonyja Kushnera na samom početku sezone
Uloge: Dušanka Stojanović-Glid, Nela Mihailović, Hana Selimović, Slobodan Beštić...
Drama nastala pre 11. septembra i britansko-američke opsesije Avganistanom govori o engleskoj disfunkcionalnoj porodici, o užasnom položaju žena (i muškaraca) pod talibanskim režimom, o loše vođenim politikama, o zapadnjačkoj aroganciji, o promenama unutar individue koje mogu da nastanu samo ako se u njih ulaže...
Predstava bez jasnog tematskog fokusa koja se svodi na: prizor - mrak - svetlo - novi prizor, ostavlja nedoumicu zašto je nama ovaj tekst bitan. Da se po ko zna koji put podsetimo kako živimo u otuđenom svetu kojim dominiraju različite vrste laži? Ili možda da se utešimo pošto postoje mesta u kojima se živi gore nego što se u Srbiji ikad živelo?
Postoje dva momenta zbog kojih tri sata (bez pauze), koliko Kabul traje, nije sasvim uzalud bačeno vreme. Prvi je intimna ispovest Engleskinje čiji nestanak pokreće detektivski zaplet, duhovita i potresna predstava za sebe u kojoj pažnju publike uzbudljivim pripovedanjem održava zrela i sigurna gluma Dušanke Stojanović-Glid. Drugi je energična pojava Nele Mihailović u ulozi Avganistanke koja želi da pobegne u London zbog svega što joj kao ženi nameću talibanski zakoni. Između ovih dveju glumačkih pojava stoji zjapeća rupa koja je pretendovala da bude triler.
Slobodan OBRADOVIĆ
